بیست و شش

  کلبه‌ی من (یکی بود یکی نبود)

  قبلن هم گفته بودم اینجا نوشتن از خواننده‌ای که خیلی دوسش داری واقعن سخته. توضیح من درباره‌ی ابی اضافه‌ست. این آهنگ رو حتمن شنیده‌ین. فقط این که از کنسرتش کات کردم و «آ ماشالا آ» گفتن‌های اوّلش و «قربون تک تکتون» آخرش رسمن اورگاسمه.
  راستش چند شب پیش تو پادگان سر پست نگهبانی بودم که  دیدم بی‌هوا دارم برا خودم با سوت می‌زنمش، رو یه تیکه کاغذ نوشتم «آخ که دوست دارم هنوز» که یادم بمونه بیام اینجا بنویسمش.

یک

  دلم می‌خواد اون حسّ آشنا بودن و باقیِ حسّایِ خوبی که از گوش دادن یه سری از آهنگایِ عامیانه -که خیلی بهشون اجحاف شده به خاطر صرفِ عامیانه بودنشون- بهم دست می‌ده رو با هرکی که می‌خواد و اهلِشه و فک می‌کنه که زمینه شو داره سهیم شم.

  اوّل چن تا آهنگی که قبلن اینور اونور گذاشته بودم و اینجا آرشیو می‌کنم، تا بعدی آ.

  اسیر غم
  برو دیگه دوست ندارم
  جعبه ی جواهر
  خدای آسمونا
  دلبر
  صبر ایوب
  می‌ترسم
  کی می‌دونه